Każdy kot od czasu do czasu wymiotuje sierścią. W poniedziałek nad ranem usłyszeliśmy charakterystyczne „ehu, ehu, bleee”, a po chwili naszym oczom ukazał się Pączek wycierający kałużę skarpetkami Igora.
Niestety, tego momentu nie udało nam się uwiecznić, ale za to sfilmowaliśmy jak Pączek je.
On tak zawsze.
Wąchania ciąg dalszy. Tym razem Pączka zafascynowały żonkile.
Wąchał z lewej…
…wąchał z prawej…
…aż mu się wszystko pomyliło…
…i powąchał szafkę kuchenną. Sam był tym zaskoczony.
Jest kilka zapachów, które działają na Pączka. Na przykład, Vegeta. Przyprawa jest przechowywana w metalowej puszce, wydawałoby się szczelnej. Tymczasem ile razy puszka pojawi się na kuchennym blacie, Pączek już przy niej jest. Zaczyna od ocierania się pyszczkiem o wieczko, potem przechodzi do tarzania się na grzbiecie, a potem puszka szybko jest chowana do szafki, bo nie wiadomo czym by się to szaleństwo skończyło.
Podobną reakcję wywołuje u niego Pronto w spreju do mebli. Przekonaliśmy się o tym niedawno kiedy zaczął się tarzać wokół czyszczonego mebla i ocierać się o niego całą powierzchnią futerka. Trudno było odciągnąć wierzgającego wesoło Pączka do innego pokoju.
Na obydwu tych nafaszerowanych chemią produktach powinna być jakaś informacja o ich działaniu na układ nerwowy. We mnie żaden z nich nie wywołuje euforii, ale na Pączka działają piorunująco.
Jest też sporo zapachów, których Pączek nie znosi: zioła prowansalskie, gałka muszkatołowa, estragon. Ile razy powącha je z bliska, ucieka. W ogóle szuflada z przyprawami to postrach kota.
W poprzednim mieszkaniu Kruszynka bardzo lubiła zaglądać do kuchennych szafek. Brałam ją na ręce i otwierałam po kolei każdą szafkę, a ona zaglądała do środka, robiła niuch-niuch, czasem przestawiła coś łapką. Wyjątkiem była szafka z przyprawami. Kiedy ją otworzyłam, Kruszynka odwróciła się do mnie i złapała mnie zębami za rękę, delikatnie ale stanowczo. Więcej już tam nie zaglądałyśmy.
Pączek wącha maciejkę w lecie zeszłego roku.
