Warkotka właśnie wróciła do domu i najwyraźniej coś knuje. Czyżby wytarcie ubłoconych łapek w serwetki na stole? A może wylizanie wszystkich czystych naczyń w suszarce? Mina sugeruje, że tym razem będzie to coś wyjątkowego. Może po prostu położy się całkiem spokojnie i nie zbroi NIC. To dopiero będzie niezwykłe i niepokojące.
Pączek czarno na czarnym.
Bardzo dawno nie było już testów kocich zabawek, a wszystko dlatego, że dla Pączka liczy się teraz tylko tak zwany sznureczek. A właściwie sznureczek w wersji de luxe, czyli gustowna tęczowa sznurówka.
Ale czy jest po co rozwodzić się nad jakimś sznurkiem? Pączek testuje go niestrudzenie, więc jednak muszę w końcu zamieścić recenzję.
Na czym polega atrakcyjność sznureczka? Otóż zabawka, jeśli nie jest schowana, to zawsze jest w ruchu, a w zabawie uczestniczą ludzie. I to się Pączkowi podoba.
Sznureczek porusza się ruchem pełzającym po podłodze, czając się za meblami albo przemykając bardzo szybko między pomieszczeniami. Czasem znienacka wskakuje na łóżko, fotele albo stół. Czasem daje się złapać.
Na zdjęciu jest nowy niewybawiony sznureczek, bo aktualnie używany stał się niefotogeniczny. 
Czy to kotka czy kocurek do zabawy lubi sznurek. Pączek zaręcza.
Jak długo można z impetem wyskakiwać spod choinki? Dwa tygodnie. Dokładnie tyle wytrwało cięte drzewko, pod którym Pączek czaił się na domowników. Kiedy opadły już prawie wszystkie igły z dolnych gałęzi, a Pączek rozniósł je na futerku po najdalszych kątach mieszkania, postanowiliśmy rozebrać choinkę. Najpierw próbował nas odwieść od zamiaru wyglądając właśnie tak…
…a potem zablokował siatkę na ozdoby choinkowe.
Pączek przetrwał odkurzanie choinkowych igieł w łazience wraz z osobą pocieszającą, a po wyjściu przeszedł do porządku dziennego nad brakiem choinki i zajął się swoją (ostatnio) ulubioną kulką z folii aluminiowej.
