Jeden z najpopularniejszych stereotypów głosi, że koty przywiązują się do miejsca, a nie do ludzi. Pączek dostarcza dowodów, że jest wręcz przeciwnie.
Po powrocie z wakacji dowiedzieliśmy się, że Pączek przez dwa tygodnie nie usiadł nikomu na kolanach, nie przytulił się, nie zamlaskał (ssąc łapkę) i nie zamruczał. Mimo wszystko bawił się dobrze, szalał z Kruszynką i Warkotką, a nawet niepostrzeżenie zrobił sobie nocną wycieczkę.
Kiedy przyjechaliśmy stęsknieni natychmiast zajął miejsce na kolanach i mruczeniu z mlaskaniem nie było końca. Wieczorem kursował od jednej zasypiającej osoby do drugiej, żeby namruczeć po równo każdemu z nas do ucha i donośnie zamlaskać gdzieś w okolicy szyi. A w nocy zabrał się do szarpania swojego kocyka i kapy na łóżko z groźnym warczeniem.
Natychmiast wynieśliśmy wszystkie narażone na poszarpanie materiały do zamkniętego pomieszczenia, bo już wiedzieliśmy czym to grozi. Po poprzedniej tak długiej rozłące, czyli dziesięciu dniach spędzonych przez nas w kinie na festiwalu filmowym, Pączek nocą wygryzł 5 prawie idealnie okrągłych kilkucentymetrowych dziur w moim szalu. Tak objawia się ciemna strona kociej przyjaźni. Tylko nam mruczy, ale też tylko nas drapie, gryzie i poniewiera o wczesnych godzinach porannych. I niech poniewiera! Jak nie poniewiera to mi tego brak i smutno.
Pączek wypatruje kogoś, kogo mógłby bezkarnie potarmosić i podrapać, albo mu pomruczeć. Zależnie od nastroju.
To oczywiste, że koty się do nas przywiazują i nigdy w to nie wątpiłam. Ale Pączek to jest jednak ewenement pod tym względem. Żeby w ogóle nie mruczeć i z rozpaczy dziury wygryzać? Nie ma większej miłości niż kocia
Zawsze jak czytam o ssaniu łapci, to trochę mi smutno, że moje tak nie mają.
Twoje kotki miały chyba szczęśliwsze wczesne dzieciństwo niż Pączek i nie muszą już nadrabiać ssaniem
Pączek to sierotka i pewnie stąd ten odruch. Widok mruczącego i mlaskającego Pączka nieodmiennie wprawia w osłupienie naszych gości…
piękne zdjęcie; jedno z tych zdjęć, które przenoszą mnie w jakiś inny świat, tworząc taki nie do opowiedzenia emocjonalny klimat.